Iedere maand schrijft een collega van VKON over iets wat haar of hem bezighoudt. Soms over de combi van de werkzaamheden thuis met de werkzaamheden bij VKON. Maar ook regelmatig over de andere (bestuurlijke) werkzaamheden waar men mee bezig is.
De bakfiets als vervoermiddel voor je boer, of de auto met een pot mest. Iedere agrariër herkent het wel. Hoe dit onderwerp ter sprake kwam? Omdat we op drie verschillende plekken bijeenkomsten organiseren over mest. Elke deelnemer neemt daarvoor zelf materiaal mee: 2 kg rectale mest, 10 liter drijfmest, 1 à 2 kg boxenstrooisel, twee emmers van minimaal 10 liter en een gieter met sproeikop. Met behulp van de mesttoolbox gaan we experimenteren, meten en beoordelen. Praktijkgericht, zoals het hoort.
Het bracht mij terug naar een paar mooie herinneringen.
Twin-tig liter melk in de auto
Al heel wat jaartjes geleden moest ik 20 liter melk vervoeren met de auto. Melk van onze eigen koeien, bestemd als donatie voor de pannenkoeken die werden gebakken voor de Kerstmarkt in Beuningen, om de pot van het jongerenpastoraat te spekken. Met een emmer en een aantal flessen gevuld met melk ging ik op pad. Alles keurig op de vloer bij de bijrijdersstoel gezet en zorgvuldig gecontroleerd of alle doppen goed dicht zaten. Dat was zo… dacht ik.
Ik reed niet hard, nam geen scherpe bochten en remde niet abrupt. En toch: één fles viel om, de dop sprong eraf en het resultaat was een liter volle melk in het tapijt van de auto. Ondanks fanatiek poetsen heeft er nog járen een licht zurige geur in de auto gehangen.
Een strobaal in de auto
Of die keer dat er “even snel” een strobaal mee moest in de auto. Zonder bigbag, want daar was geen tijd voor. Achterin gelegd, op de juiste plek afgeleverd en klaar. Nou ja… klaar. Jarenlang hebben we nog plezier gehad van dat stro. Uit elk kiertje, gaatje en hoekje stak wel ergens een spriet.
Of in de bakfiets
Mijn collega heeft het iets moderner aangepakt: zij gebruikt haar bakfiets. Voor het vervoeren van emmers van de kalveren, maar ook een keer voor drie kleine kinderen én haar boer, die vanaf het land opgehaald moest worden. Dat werd natuurlijk een gezellige, maar ook behoorlijk volle rit.
Tien liter drijfmest
En zo kom ik weer terug bij die 10 liter drijfmest die mee moest naar de cursus. Terwijl je rijdt, denk je toch even: hopelijk staat het emmertje stabiel, hopelijk is de deksel goed dicht, hopelijk zit er nergens een druppeltje langs… Ach, alles voor het goede doel, houden we onszelf dan maar voor.
Want laten we eerlijk zijn: agrariërs zijn meesters in creatief vervoer.
Melk, mest, stro, kalverenemmers, kinderen, collega’s, het past altijd. Soms nét.
Heb jij ook zo’n extreem verhaal? Of vervoer jij in de kinderwagen ook meer dan alleen kinderen?
Wij zijn benieuwd!